كه از أول أيام عادت تأخير بيفتد ولى خارج از عادت نباشد ، واما خونى كه خارج أيام عادت ببيند وداراى نشانه هاى حيض نباشد ، در صورتي كه دو روز يا بيشتر از آخر أيام عادت متأخر باشد حيض نيست ودر كمتر از دو روز بنابر احتياط واجب جمع كند بين تروك حائض واعمال مستحاضة . مسأله 487 - زنى كه عادت وقتيه وعدديه دارد ، اگر همهء روزهاى عادت وقبل از عادت - به قدرى كه عرفا بگويند عادتش جلو افتاده ويا با نشانه هاى حيض - وبعد از عادت با نشانه هاى حيض خون ببيند وروى هم از ده روز بيشتر نشود ، همه حيض است ، واگر از ده روز بيشتر شود فقط خونى را كه در روزهاى عادت خود ديده حيض است وخونى كه پيش از آن وبعد از آن ديده استحاضة مى باشد ، وبايد عبادتهايى را كه در روزهاى پيش از عادت وبعد از عادت به جا نياورده قضا نمايد . واگر همهء روزهاى عادت را با چند روز پيش از عادت به قدرى كه عرفا بگويند عادتش جلو افتاده يا با نشانه هاى حيض خون ببيند وروى هم از ده روز بيشتر نشود همه حيض است ، واگر از ده روز بيشتر شود ، فقط روزهاى عادت أو حيض است وخونى كه جلوتر از آن ديده استحاضة مى باشد ، وچنانچه در آن روزها عبادت نكرده بايد قضا نمايد . واگر همهء روزهاى عادت را با چند روز بعد از عادت با نشانه هاى حيض خون ببيند وروى هم از ده روز بيشتر نشود ، همه حيض است ، واگر زايد بر عادت نشانه هاى حيض را نداشته باشد ، بنابر احتياط واجب در زايد جمع كند بين تروك حائض واعمال مستحاضة ، واگر از ده روز بيشتر شود روزهاى عادت حيض وما بقي استحاضة است . مسأله 488 - زنى كه عادت وقتيه وعدديه دارد ، اگر مقدارى از روزهاى عادت را با چند روز پيش از عادت كه عرفا بگويند عادتش جلو افتاده يا با نشانه هاى حيض خون ببيند وروى هم از ده روز بيشتر نشود همه حيض است ، واگر از ده روز بيشتر شود ، روزهايى كه در عادت خون ديده با چند روز پيش از آن كه عرفا